.............................................................................................................. ιδίοις όμμασι
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα νακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Μετάφραση [Translate]

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ

Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις....

Η Φωτογραφία της Ημέρας

Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

Ν.Καζαντζάκης: Άτιμος ειναι ο κόσμος τούτος συλλογίστηκε, άτιμος, άδικος


Άτιμος ειναι ο κόσμος τούτος συλλογίστηκε, άτιμοςάδικος.
Θεέ μου πως τον κρατάς στην αγκαλιά σου και δεν τον 
τινάζεις κάτω να γίνει χίλια κομμάτια, να τον 
πλάσεις καλύτερο....
Ν.Καζαντζάκης

Ιδού τι λέει στους Δυτικοευρωπαίους ο Καζαντζάκης το ’55:

«Υποφέραμε πολύ, υποφέρουμε ακόμη κάτω από τον υποκριτικό ζυγό των μεγάλων δυνάμεων. Ο ελληνικός λαός είναι ένας λαός-μάρτυρας, ακόμα περισσότερο όταν η ανάγκη ελευθερίας είναι γι’ αυτόν εξίσου επιτακτική όσο και απαραίτητη. Εχει την έμφυτη ευαισθησία που τον καθιστά τρωτό σε κάθε προσβολή της ελευθερίας. 
Οχι μόνο για τη δική του ελευθερία αλλά και για των άλλων λαών. […] Γιατί στην ουσία το πραγματικό ελληνικό θαύμα δεν ονομάζεται ομορφιά, ονομάζεται ελευθερία. Κάθε λαός στον οποίο δόθηκε αποστολή πάνω στη Γη στέλνει τη δική του κραυγή. Ο Εβραίος καλεί τον Θεό, ο Ινδός προσπαθεί, πέρα από τα φαινόμενα, να κατανοήσει την έννοια και την ουσία, οι Αιγύπτιοι από το βάθος του τάφου τους φωνάζουν “ικετεύω την αθανασία”, στους Ελληνες, δε, δόθηκε σαν αποστολή το να έχουν την ικανότητα να μετατρέπουν την όποια έννοια της σκλαβιάς σε ελευθερία. Πώς θέλετε, λοιπόν, ως Ελλην συγγραφέας να μη βάλω όλες τις δυνάμεις μου στην υπηρεσία της ελευθερίας; […] 
Ο καπετάν Μιχάλης, ο ήρωάς μου στο μυθιστόρημα “Ελευθερία ή θάνατος”, είναι η συμπύκνωση όλων των ελπίδων της φυλής μας ανάμεσα στην ελευθερία και τον θάνατο. Δεν ταλαντεύεται διότι ξέρει, ή ακριβέστερα αισθάνεται υπόκωφα, ότι η ζωή δεν είναι το ύστατο αγαθό. Στον Ελληνα μύθος και πραγματικότητα είναι απόλυτα ταυτόσημα».

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

χαρούμενες παιδικές ελπιδοφόρες φατσούλες !!!

...με ρώτησε αν είμαι ποιητής. Άστεγος είμαι κι εγώ του είπα. Άστεγος...

Βαγγέλης Ευαγγελίου Αθήνα

Έζησα μία υπέροχη στιγμή μόλις. Σε μία παρουσίαση ποιητικής συλλογής στο κέντρο της Αθήνας, μπαίνει άστεγος μέσα στο cafe και ρωτάει, αν μπορεί να παρακολουθήσει. Τον κοιτάζω στα μάτια - επειδή ήμουν ακριβώς δίπλα του - και του λέω, πως εσύ εκεί έξω, παρακολουθείς συνέχεια την κακo/ποίηση και είσαι καθημερινά μία σελίδα. Μέρος ενός βιβλίου που συνέχεια γράφεται. 
Χαμογέλασαν τα μάτια του και με ρώτησε αν είμαι ποιητής. Άστεγος είμαι κι εγώ του είπα. Άστεγος.....

Θα μπορούσε να είναι άγαλμα αρχαίας θεάς !!!

Τουμπίτσι Γορτυνίας Γιάννης Δασκαλόπουλος


Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις....

Άτι ελεύθερο σαν τον άνεμο !!

 George Karpouzos 

άλογο ή ίππος, ποιητικά άτι, (Equus caballus)
ελεύθερο σαν τον άνεμο !!

Στην ελληνική παράδοση το άλογο γενικά κατέχει ιδιαίτερη θέση. Η αγάπη των Ελλήνων στ΄ άλογα διαφαίνεται από τους μυθικούς χρόνους. Πολλοί αρχαίοι ημίθεοι και Βασιλείς διέπρεψαν με ονομαστά άλογα όπως ο Ηρακλής, ή ο Περσέας με τον περίφημο φτερωτό Πήγασο, αλλά και ο Μέγας Αλέξανδρος με τον ονομαστό "Βουκεφάλα" που τον μετέφερε μέχρι την Ινδία. Οι αρχαίοι Έλληνες γλύπτες άρχισαν πρώτοι να παρουσιάζουν τη τέλεια τέχνη τους σμιλεύοντας σε μάρμαρο τέλεια άλογα στολίζοντας τους καλύτερους ναούς τους, όπως τον Παρθενώνα, και ιερούς χώρους όπως την Ελευσίνα. Σήμερα ακόμη οι ωραιότεροι αδριάντες θεωρούνται εκείνοι των έφιππων που στολίζουν τις κυριότερες πλατείες των πόλεων.
Στη λαϊκή ελληνική συνείδηση ο ίππος έχει συνδεθεί με ιδιαίτερα χαρίσματα αλλά και με πλήθος από δοξασίες. Όπως για παράδειγμα αν χλιμιτρίζει στον ύπνο του το άλογο θα πεθάνει τ΄ αφεντικό του, ή ανάλογα με το χλιμίτρισμα προαναγγέλει τη μεταβολή του καιρού. Στα άλογα οι Έλληνες δίνουν διάφορες ονομασίες όπως "Καράς", "Ρούσος", "Ψαρρής", "Ντορής", "Μπάλιος", "Μελίσσης" που περισσότερο έχουν να κάνουν με το χρώμα του τριχώμα τους. Στα Μεσαιωνικά ποιήματα τα λεγόμενα Ακριτικά, κυριαρχούν τα ονόματα "Γρίβας", "Μαύρος" και "Πέπανος". Πολλά επίσης κλέφτικα τραγούδια κάνουν αναφορά σε άλογα με την έννοια του πιστότερου σύντροφου του πολεμιστή που δεν τον εγκαταλείπει ακόμα και τραυματισμένο προτρέποντάς τον μάλιστα να καβαλικέψει και πάλι για να συνεχίσουν.